De Gilde niet bevreesd van menig nieuw spel en biertje liet het in deze Kerstmis periode niet aan het hart komen en ging op pad in een middeleeuws gegeven/stad waar de zwarte dood menig gezellig persoon liet herleven als schimmige ondoden die iets minder aaibaar waren.
We begonnen met een inleidingsscenario dat de regels snel liet leren en waar het de bedoeling was om snel de exit van deze verdoemde plaatst te vinden. Dit kan in principe sneller ware het niet dat een zeker Samson het nodig vond om het zekere voor het onzekere te nemen en alle ondoden zeker wilde doden. Niet wars van enige overmoedigheid sloeg hij met zijn bijl menig hersenloze de kop in om dan te moeten worden gered door een al dan niet gericht salvo van bevriend teamgenoot uit een aanpalend gebied. Maar het lukte en we slaagden na een uurtje spelen in dat opzet.
Een “Tongerloo Kerstbier” werd open getrokken en deze keer niet echt beschreven want Machiavelli was te druk bezig geweest met lampen op te hangen en was dit detail vergeten. Nu lekker biertje, wat te straf in alcoholsmaak ondanks dat het maar 7% had.
De keuze voor het tweede spelscenario viel op een “middelmatig” sterkte. De Samson werd omwille van het vertrek van een gildelid overgenomen en kon daarbij wat in toom worden gehouden. (lees opgeofferd indien nodig !)
Het spelbord was deze keer veel groter en het doel was om een zestal voorwerpen te vinden. In het begin was het éénzaam op het bord maar dat veranderde snel. We splitsten op wat een goed idee leek doch dat bracht al snel de moeilijkheden eigen aan dit soort spellen naar boven. Het “spawnen” ofte “verschijnen” van ondoden op twee plaatsen werd nog wat opgevoerd door het opvoeren van tovenaars die er niet beter op vonden om nog wat “lijken” op pad te sturen richting lawaai. Lawaai is een gegeven dat goed wordt gebruikt in dit spel en dat het sturen van zombies kan bepalen. Het spel zit daarbij zeer goed in elkaar en de regels zijn echt niet moeilijk, het sterker worden van de personages maakt wel dat er ook sterkere zombies verschijnen. Na onze 4de vondst begon het er slecht uit te zien. De ondoden bleven aanrukken aangevuld met een wat “abominables” noemt, het afgrijselijke beest dus, onklopbaar .. of men moest wat speciale zaken hebben ..die we vonden op één na. Dus niets aan te doen.
Het is niet de bedoeling dat het volledige team overleefd maar wie laat zijn vrienden nu in de steek ?
Een “Père Noël” , 7,5%, kan al dat leed even wegspoelen, een betere zachter smaak dan zijn blonde voorganger. Best lekker.
Via poorten en kelders konden we veel – zeer veel ondoden vernietigen .. doch het einde kwam sneller dan we verwachten. Samson’s hamer deed zijn werk, pijlen bleken uitermate doeltreffend en we dachten even dat we er gingen komen ..maar dat deden we dus niet.
Het moment van de ondergang was te wijten aan .. ja Samson (niemand hield die in bedwang dus een makkelijk slachtoffer vonden we niet en het gildelid die hem speelde was er niet meer 😉
Nu goed, volgende keer beter.
En de laatste die we kraakten maakte de avond af een “Sint Bernardus Christmas” een donker gebrand / steranijs smakende lekkernij !
Zombicide is een zeer mooi spel in mijn ogen, de miniaturen zijn af en stevig en het bord en de scenario’s zijn echt wel gedept in de middeleeuwse tijdsgeest. De manier om via een houder de kaarten bij te houden is echt wel goed gevonden. Het voordeel van het spel zijn de regels – we moesten niet continu het regelboek gaan bekijken (dat overigens wel in het Engels is).
De scenario’s zijn makkelijker dan bijvoorbeeld een ons gekende co-op als Legendes van Andor, maar dit is een totaal ander spel, de puzzel , het hoe en wanneer is meer bepalend. In zombicide is het spelen het belangrijkste, het afknallen, het zoeken, het afslachten maken dat het thema echt wel naar boven komt. Kortom – goede keuze van Bart.
Een verademing in deze politiek correcte wereld – hersenloze mensen die maak je toch af ? (lol)
goede vondst die houders !
Hopelijk komt dit snel op tafel .. mag deze maand nog 🙂