P&P : Solo Castle ITTER. 5 Mei 1945.

27.12.2016 – 3 sessies. (1 met Elite en Veteranen)

Solo spellen zijn een speciaal genre in het wereldje en worden stiefmoedelijk behandeld. Doch zijn ze af en toe wel echt goed speelbaar. Een ding is zeker, ze zijn duur – zeker de bordspellen. En nog duurder zijn diegene die in het teken staan van één of andere gekende oorlog/veldslag. Geen idee waarom.

Dus op zoek naar iets om te doen in een vrije dag vond ik deze “print & play” op BGG. Het spel won in zijn categorie en is historisch te noemen. Nooit vochten de Duitsers met de Amerikanen en Fransen tegen .. de SS.  

Dat maakte dat ik dit wel even wilde testen. 1 dagje uitdrukken en een week plakken en knippen en het bord en de kaart was gemaakt.

Omdat ik weet dat sommige mensen niet altijd volk vinden om te spelen leek dit een ideaal gegeven om in een artikel te gieten. Ik moet zeggen het spel “rockt” en gaat, eens men de regels wat door heeft, supersnel. Men kiest niet altijd wat men doet en de acties zijn afgemeten doch is de opzet in mijn ogen geslaagd.

We zijn 5 mei 1945. Duitsland aan de verliezende hand en heeft sommige troepen niet meer in de hand andere gaan revolteren en lopen over. In deze periode speelt dit veldslagje zich af. Ik zeg veldslag want tenslotte ging het over een 100 zwaarbewapende SS soldaten tegen een legertje toevallige bondgenoten.

De eerste rondes plaatst men zijn troepen en kan men 1 actie doen totdat de 20 units op het veld staan. Ondertussen gaat de SS (17 panzergrenadier) tot de aanval over. Dit gebeurt door het trekken van 3 SS kaarten waarna de troepen of doorschuiven of worden tegen gehouden door spervuur, mijnen en ongericht vuur ( het zogenaamde “supressen”(belemmeren)). En dat is dan ook het moeilijkste, de keuze tussen de aanval en de suppress. Bekijk het als het leggen van mijnen, blind over een muurtje schieten  of afleiden van de tegenstander tegenover gerichte aanvallen Het eerste spel dat ik speelde was aanvallend en dus verloren. Het tweede en derde (met veteranen en Elite) duwde ik de rem in en liet de Fransen “enthousiasmeren” (het waren bekende Fransen, politiek, sport), doch ze vochten effectief mee, en zorgden dat mijn manschappen (want dat worden ze) hun hoofd intrekken en hun wonden likken en zorgen dat ze af en toe de mortieren uitschakelen en een verloren lopende SSer op wat lood tracteren. Het einde is steeds een vernietiging van de tank en compleet afgebroken kasteel .. maar ook dat is oorlog. Maar wanneer de laatste SS kaart wordt getrokken is de overwinning daar. (In het echt de Amerikanen …)

Nu, voor wie van  het genre houdt een aanrader ( en het is gemaakt dus je moet het niet meer doen) en de sfeer is top. Het lezen van de historiek is nodig want dat maakt veel duidelijk.

Mijn hints : zie dat de Fransman ontsnapt en zorg dat de tank ‘begotten Jenny’ haar werk doet en maak dat je mensen er uit kunnen. Je wint punten door zo weinig mogelijk slachtoffers te hebben, als er Fransen sterven kost je dat meer.

Mijn score : 4 punten. Wie doet beter ?

En in mei 1945 verloren de Duitsers effectief ook deze bestorming wat mijn ervaring historisch maakte. (lol) 

04.01.2017 Sessie Elite Veteranen.

Bij nader inzien een paar zaken niet juist gespeeld. Bij de eerste ronden staan op alle startkleurvakken “Rifleman” reeds klaar. Wat natuurlijk een verschil maakte. De SS kaarten werden nu niet als een pakket behandeld maar zoals voorgeschreven in 4 pakketten..waarvan de laatste dus ook op het einde werden behandeld.Ook het command principe stipt uitgevoerd (yep – is een actie dus unit depleted)

Het spel was spannender – doch slaagde ook nu Borata er in om te ontsnappen wat me toeliet om zeven kaarten weg te laten, de laatste zeven.
De suppress factor nu ook veelal gespeeld en af en toe een Rifleman weg gehaald.

Met de suppress de scouts op een afstand gehouden en met de andere troepen de aanstormende riflemen wegmaaiend lukte het ook deze keer om het na 10 aanvalsronden redelijk uit te houden. De SS snipers waren zeer succesvol en dat koste mij drie slachtoffers. Een Flak bombardement op de “great hall” koste mij een degelijk aanvoerder. De Tankcommandant slaagde er in om uit de tank te geraken en wat verder te schuilen alvorens een aanval met panzerfaust een einde maakte aan “Jenny”, mijn enige tank. Doch ook hier speelde ik meer de supress factor uit.

Maar goed na een 2 uur spelen wist ik de SS af te houden van het kasteel.

Vanuit het westen bleek het gevaar deze keer te komen en dat was dus altijd kiezen ..aanvallen / verdedigen .. leuk mechanisme.

Twee kameraden hielpen mij uit soms penibele situaties !

De dobbeltoren en “De Generaal” Van VICARIS. Voor wie van een bruin biertje kan houden.
De kost was hoger : 8 punten en een commandant gaf zijn leven.

 

*** Uit Wikipedia ***

The Battle for Castle Itter in the Austrian North Tyrol village of Itter was fought on May 5, 1945, in the last days of the European Theater of World War II.

Troops of the 23rd Tank Battalion of the 12th Armored Division of the US XXI Corps led by Captain John C. “Jack” Lee, Jr., a number of Wehrmacht soldiers, a Waffen SS officer who defected, and recently freed French POWs defended Castle Itter against an attacking force from the 17th SS Panzergrenadier Division until relief from the American 142nd Infantry Regiment of the 36th Division of XXI Corps arrived.

The French prisoners included former prime ministers, generals and a tennis star. It may have been the only battle in the war in which Americans and Germans fought side-by-side. Popular accounts of the battle have called it the “strangest” battle of World War II.^[2]