Een extra avondje in de week om een potentiëel nieuw Gildelid te verwelkomen daar doen de leden wat moeite voor.
En dus konden we nog een whitechapel op tafel brengen in de uitgave van 999 games.
Ikzelf (thorwahler) zag me verplicht de rol van de Ripper op mij te nemen omwille de meeste ervaring met dit heerlijke heerschap.
Zeg nu zelf, een paar vrouwen afmaken is van deze tijd, in Duitsland is dat dagelijkse kost en niemand maalt er om, dus mag het ook wel eens in WhiteKapelle.
Goed, opzet is niet moeilijk, uitleggen van de fases is echt wel nodig omdat het steeds de ripper en dan al de agenten zijn die gaan spelen. Historisch accuraat daar de verschillende politiediensten in die tijd nogal ongeorganiseerd waren. Maar het vraagt wat organisatie. En er is altijd iemand die moet de leiding nemen, daar schuilt het gevaar dan ook.
1ste nacht.
De ripper liep zich wat vast, maar kon dankzij gebruik te maken van al zijn koetsen en stegen toch ontsnappen. 13 beurten of zoiets nodig, dus was spannend. De agenten konden dit niet weten en liepen hem echt voor de voeten !
Het oortje van het slachtoffer, een hoertje van weinig karaat, bakte hij in frituurolie, dat was een beetje een chips avant la lettre.
Kok en Ripper een uniek knelpunt beroep !
2de nacht.
Iets makkelijker, de agenten zaten wat te dolen en naar verkeerde sporen te zoeken toch ook hier af en toe een spannend momentje. De agenten deden het zeker niet slecht. Maar het blijft soms raden waar hij zit. En er zijn zoveel steegjes !!
De Ripper koos ervoor om net niet te doen wat men zou verwachten, achteruit gaan waar men omgekeerd zou denken en zo verder. Lukte aardig en hij kon opnieuw ontsnappen.
Het hart van de vrouw maalde hij tot een lekkere paté, met augurken en wat mosterd, wat is het fijn Ripper te zijn.
3de nacht.
Moeilijk. De Ripper doodt en dient ter plaatse te blijven. Gelukkig koos hij wijs en kon via een koets al zwaaiend de rode agent uitwuiven. Van toen af was het makkelijk via de grote banen naar huis te gaan en een badje te nemen.
De lever van 1 van de vrouwen at hij op met wat zout en peper, was lekker ..echt lekkel, hier paste een winterbier van Grimbergen bij !
4de nacht.
Nu, een goede Ripper zorgt dat hij zijn laatste slachtoffer snel kan afmaken en open snijden, indien gewenst, en dan zo snel mogelijk naar huis te lopen. Op een zo kort mogelijke afstand. Want normaal gezien zijn de agenten hem echt wel op het spoor.
Om eerlijk te zijn, dit was nu niet het geval. Diende hij met vuur te spelen en het spel nog een uur te laten duren of gewoon binnen de minuut binnen te zijn ? Hij verkoos het laatste.
De dikke teen van de vrouw hangt nu aan mijn troffeeketting.
En die wordt alsmaar langer.
****
OPM : De agenten speelden het spel met de hulpmiddellen die er zijn, en schreven niets op, zo is het ook de bedoeling. Men kan makkelijk de sector in de gaten houden waar de Ripper zou verdwenen zijn. Men moet niet alle sporen bijhouden. Maar hier waren ze compleet de weg kwijt omdat ze te weinig sporen vonden.

Één reactie op “06.03.2019 Whitechapel en Grimbergen winterbier”
[…] Een spel dat lang kan duren of heel snel kan gaan. Dirkos en mezelf spelen dit spel al enkele sessies. Een 1 tegen 1 spel is intenser dan 1 tegen meerdere. Zie vorig verslag 06.03.2019 Whitechapel en Grimbergen winterbier. […]