Unbroken een solospel van Altema games mij bezorgd door Elduvel om de tijd wat te doden tijdens de eenzame avonden.
Het was een kickstarter die heel wat bijval kreeg maar waarvan iedereen achteraf zei : “gelukkig we hebben het ontvangen”. het had heel wat voeten in de aarde blijkbaar om het afgewerkte product tot bij de backers te krijgen gezien de transportkosten blijkbaar wat laag waren ingeschat. Nu goed ons Gildelid ontving hem toch en speelde deze uit en nadien kon ik er wat mee experimenteren.
Het gegeven van deze solo is een overlever die zich waagt in de donkere mijnen om te overleven en met hopelijk wat mogelijke schatten uit de grotten te ontsnappen.
Men heeft een viertal karakters die men kan spelen en die elk hun eigen specifieke eigenschappen hebben. En het moet gezegd deze eigenschappen maken het personage wel totaal anders om mee te spelen. De grotten zelf worden beschreven in een stapel kaarten “Encounter” die men als men aan de beurt is bekijkt en oplost. Men krijgt tijdens zijn avontuur ook wat extra skills die men kan vergaren door bepaalde grondstoffen te verzamelen en monsters te doden.
Er zijn in totaal vier niveaus die men moet doorlopen en dus vier monsters bevechten die elk niveau sterker worden. In de loop van het spel moet men gerichte keuzes maken die afhangen van met welk personage men speelt maar ook met welk wapen men de monsters te lijf gaat. Het klassieke Dungeon verhaal dus maar met verfrissende mechanieken die het spel wat levendig houdt.
We zijn geen primus inter pares in dit genre maar eens je bezig bent en de smaak te pakken krijgt dan wil je zeker met de vier personages spelen. De beste score halen is natuurlijk leuk – maar om eerlijk gezegd is het overleven al een opgave op zich.
Mijn fases in zo een leerproces :
Krijg klop – en leer van de ervaring : de eerste malen ( ik speelde het vijf maal met eenzelfde karakter alvorens te overleven) is het zoeken en uittesten en fouten maken. Wat resource kaarten leren kennen en je karakter haten of liefhebben. De monsters vrezen en net altijd de goederen – zaken in bezit hebben die je zeker niet kunt gebruiken !
Kop op – en geraak bijna aan de uitgang : de fase van het licht – je karakter is nu niet die onbekende en je weet wat je kan – de monsters zijn zo verschillend in hun aanpak maar je weet wat je zou kunnen verwachten. Kortom je weet dat een hammetje nuttig is voor de honger weg te werken maar ook om één of ander ongedierte van te laten genieten zodat je met wat andere spullen kunt gaan lopen. Je begrijpt de belangrijkheid van de SKILL kaarten en de gevolgen van de keuzes.
Overwin – en verslaag dat laatste monster : ja het lukt uiteindelijk om dat 4de niveau door te komen en te ontsnappen – dat wil zeggen dat je het monster doodt. Of dat je nadien veel hebt overgehouden aan je avontuur kan je niet schelen – je hebt het overleefd.
DUS :
Win – het spel door het monster te verslagen en nog wat extra’s uit de brand te slepen. Houzee. Uiteindelijk is dat beest een maaksel van spier en minder hersenweefsel dan je eigen karakter – tenminste dat hoop ik. De intelligentie en de tactiek van opbouw maken dat je nu in de meeste gevallen kan winnen mits je goede SKILL kaarten hebt – waarnaar je je wapens aanpast – en veel “vuistjes” effort – wat overleven is ..
De tactiek : zoals hierboven beschreven dien je de kaarten voor je talenten ‘skill’ te laten schitteren en dat doe je door een juiste afweging te maken van deze tov je wapens. Al wil dat misschien zeggen dat soms een wapen moet inwisselen voor een minder effectief voorwerp als het talent je maar schade doet geven zonder te moeten rekening houden met bepantsering dan is dat de juiste insteek. SKILL & WAPEN : maakt of je wint of niet en wat extra leven (vuistje) is natuurlijk een vereiste. Als je dus na niveau 1 enkel met je blote handen moet vechten dan is dat geen probleem zolang je de juiste SKILL kan pikken en genoeg bepantsering voor je zelf bekomt. Nu ja, in die mijnen vindt je van alles – dus vrees niet.
Goud is er afdoende maat als je de afweging moet maken in overleven of sterven met een mooie kelk in de handen dan was voor mij de rekening snel gemaakt. Nu ja , ik hou sowieso meer van zilver.
De dobbelsteen : tja, die is er nu éénmaal en die heeft veel impact op het gevecht zelf – maar je kan die impact serieus verminderen door andere kaarten in het speelveld te hebben. Dus in mijn ogen heel doenbaar.
Het monster : ook hier bepaalt een dobbelsteen de keuze van welk monster je gaat bevechten doch je kan op voorhand al gaan kijken en je terug wat verstoppen en pas aanvallen als je genoeg aangesterkt bent in lichaam en geest. Nu ik deed dat niet – het er op of eronder gezegde was voor mij van toepassing en dat lukte vrij aardig.
Wat je in de doos krijgt is wel de moeite waard – mooie en stevige kaarten en grafisch zeker een topwerkje van monsters en karakters. Mooie en thematisch uitdagende teksten op elke kaart. Een speciale dobbelsteen en wat blokjes in linnen zakje maken het geheel af. De kwaliteit is goed.
Spel : 9/10 – Herspeelbaarheid : 8/10
Als solospeler ga je sneller door een spel lopen aangezien je speelt wanneer je tijd hebt of maakt en dat maakt dat je frequenter gaat spelen als het spel je wat aanstaat. Maar eens je door alle karakters bent dan ga je dit wegleggen en wachten tot het moment waarop je jezelf gaat uitdagen of een medespeler die ook solo speelt. Het blijft een boeiend spel want zelfs na een 15- 20 potjes heb je zelden alle monsters bevochten want per niveau zijn er 6 ->24 monsters met verschillende eigenschappen. Je kan deze SOLO makkelijk een 50 keer spelen op NORMAAL niveau alvorens ze allemaal te hebben gezien. En dan heb je EXPERT niveau – met wat minder evenveel resultaat halen – maw overleven – een hele opgave !
Alhoewel een uitbreiding er niet direct staat aan te komen en je dus wel degelijk na 20 spellen de kaarten gaat herkennen en spelen op kennis geef ik deze UNBROKEN toch een hoge score.