Review: Combat! Vol.1 (solo)

Combat! Vol1 is geen nieuw spel. Compass Games bracht deze namelijk al uit in 2019. Aanvankelijk waren de recensies echter ook vrij vernietigend, toen bleek dat het spel werd uitgebracht met een hele hoop mankementen en fouten. De uitgever heeft dan ook een pak werk moeten verzetten destijds om dit goed te maken, maar ik denk dat zelfs de meest koppige steenezel hen vergeeft omwille van het traject dat deze titel inmiddels heeft afgelegd.

Want het mag gezegd worden dat ze van deze titel een topper hebben gemaakt en ook de opvolgers laten van zijn horen. Vol2 maakte het mogelijk om een volledige campagne te spelen en toen ze vorig jaar ook het Oostfront aan de uitbreidingen toevoegden, werden de regels ook nog eens gestroomlijnd en gebruikt voor alle volumes die tot nog toe beschikbaar waren. Het is ook Compass Games zelf niet ontgaan dat er al een heuse fan-base klaar zit want er zitten maar liefst 3 nieuwe titels in de pijplijn: Blitzkrieg, Kreta en Tunesië/Silicië. En ook al is mijn ervaring binnen deze serie nog maar miniem, ik denk dat elke uitbreiding wel zijn weg zal vinden naar mijn kast!

Combat! is eigenlijk een squadbased simulatie waarbij de speler aan de slag gaat met enkele teams, telkens bestaande uit een handvol eenheden (soldaten en officieren). Er zijn echter ook grotere gevechten met meer eenheden. Aan de hand van kaarten en dobbelstenen worden de troepen aangestuurd. Ja, zelfs de tegenstander krijgt zo zijn opdrachten binnen. En wie denkt dat dit een onoverzichtelijk kluwen van hersendode nazi’s geeft op het slagveld, is er ook aan voor de moeite. Op de één of andere manier zijn de opdrachten heel doordacht en lijken ze mij slechts zelden complete onzin. Er zijn nochtans ongeveer een 15-tal orders die gegeven kunnen worden. Afhankelijk van de positie van de Duitse troepen, in dekking of in open terrein, laten ze telkens iets anders toe. Ook hun moraal (ja, ook dat is een variabele!) heeft impact op hun opdrachten. Maar liefst 7 (!!!) verschillende soorten moraal zijn aanwezig (van Routing tot Berserk).

In de doos zitten een aantal mappen die jammer genoeg niet mounted zijn. En tot ik een mooi panel uit plexiglas heb zal ik dit toch als een minpunt blijven beschouwen. Maar de artwork is wel deftig op de mappen. Vooral de details en de variatie in omgeving en terrein hebben me aangesproken. Compass Games zou Compass Games niet zijn als er niet weer heel veel counters waren. Ik heb uiteindelijk 3 diepe counter trays moeten gebruiken om alles te kunnen ordenen. Maar de counters zijn duidelijk over het algemeen (enkel de indicatie van zichtbare en ontzichtbare troepen is wat minder goed gelukt, maar dat maakt nu ook niet het grote verschil). De rulebook is niet de beste die ik al gezien heb, maar ook zeker niet de slechtste. Mensen die de serie willen uitproberen raad ik echter ten zeerste aan op zoek te gaan naar de Boot Camp van Weebeasties op BGG voor de Combat!-reeks. Op zijn Youtube-kanaal heeft deze ingenieur alles in zeer verstaanbare stukken gekapt en overal tutorials van gemaakt, zelfs met bijhorende quiz om de kennis te testen! Ik hoop echt dat Compass Games de man rijkelijk beloond heeft voor al die moeite…

De regels zijn niet zo moeilijk, getuigt ook de 3,47/5 moeilijkheidsscore op BGG, maar vergis je niet. Voor mij is dit een perfect voorbeeld van een medium heavy wargame. Er is veel om rekening mee te houden en in het begin kan het wat overweldigend zijn. Gelukkig is er het Youtube-kanaal waarover ik al sprak en zijn er introductory scenario’s die spelers geleidelijk aan bij de hand nemen. Ik heb ook al gelezen dat vele mensen aanraden om direct aan de slag te gaan met de regels voor de serie, die licht verschillen met de regels voor Vol1. Ikzelf heb ze nog niet uitgetest maar hoor toch vaak dat het allemaal wel duidelijk geschreven is. Het lezen van de regels zal wel wat tijd in beslag pakken, maar het lijkt dat de speler er ook veel voor terug zal krijgen. En ook bij dit spel kan mijn goeie vriend NotebookLM mij bijstaan waar nodig…

Het aansturen van de troepen gebeurt aan de hand van bevelkaarten, die heus niet in grote getale uitgedeeld worden. Gelukkig heeft een officier een order om extra kaarten te verkrijgen de volgende beurt, als hij afstand doet van andere orders dan wel. Het feit dat je dan een ronde lang met 1 man minder komt te staan, maakt dat deze keuze niet licht genomen mag worden. Terwijl je je troepen in stelling brengt voor de missie gaan ook de Duitsers elke ronde aan de slag. Een order gaat een beurt lang mee en bestaat uit 4 vooraf bepaalde “impulsen”. Bvb gericht vuren gaat trager (2 keer per beurt) dan snel vuren (4 keer per beurt). Maar de modifiers van deze laatste zijn dan weer weinig gunstig. Hetzelfde met sprinten (7 hexes per beurt) en sluipen (1 hex per beurt). Het is dus constant zeer goed plannen wat je wilt doen en met welke opdracht deze het best behaald kan worden. En gaat het niet zoals je wilt kan je altijd beroep doen op “Duck Back”, hetgeen zoveel wil zeggen als “laat je vallen en doe niets meer de rest van de beurt”.

Tijdens de opzet verneem je hoeveel Duitse pionnen er op het bord moeten komen en waar ze plaats nemen. Echter, over de eenheden zelf krijg je geen bijkomende informatie. Het kan zelfs zijn dat het dummies blijken te zijn, en deze “fog of war” vond ik zo origineel en leuk. Jij moet met je troepen namelijk zorgen dat je Line of Sight hebt om vervolgens de vijand te spotten. Als de Troop Quality Check slaagt, kan je achterhalen of het een echte Duitser is, dan wel een hersenspinsel. Ook Hans en zijn kompanen moeten eerst jouw troepen “ontdekken” alvorens ze actie kunnen ondernemen. Dit maakt dat het niet gewoon “shoot&scoot” is, maar eerder zorgvuldig plannen. Ook het gebruik van reliëf en andere terreinen hebben een impact op het spotten en eveneens het vuren. Je moet het wel even gewoon worden als je bvb ervaring hebt met de regels van Memoir 44 maar op zich is het allemaal we logisch. Ik apprecieerde enorm dat Line of Sight niet wordt bepaald door de hexes van bvb een boom, maar door de omvang van de boom zelf (de tekening op de map, zeg maar). Een smalle boom geeft dus weinig dekking tegen priemende ogen en kan soms door een spleet toelaten om de vijand te zien.

In mijn eerste missie nam ik de leiding over 2 teams van 3 man en stond ik tov 12 Duitsers. Ik begaf me via de flanken naar terrein waar het mij voordelig leek om te verdedigen en kon uiteindelijk ook zonder kleerscheuren mijn doel bereiken. Zo zat Private Temple verscholen in een huis terwijl de meeste anderen plaats namen in een haag of andere gewassen. En net op tijd want het duurde niet lang voor de Duitse troepen arriveerden en de gevechten begonnen. Mijn weinige ervaring heeft me even parten gespeeld maar daarna kon ik op een pak meeval tellen van de dobbelgoden! In 1 beurt heb ik maar liefst 2 Duitsers kunnen doden, maar ook 2 ernstig verwonden. Trouwens, 1 van de doden viel nadat hij een granaat op mij wou gooien. Ik speelde echter een kaart waardoor mijn troepen sneller initiatief kregen en kon hem verwonden terwijl hij zijn granaat geactiveerd had, waardoor ze aan zijn voeten viel en op het einde van de beurt ontplofte en hem een enkeltje naar het hiernamaals bezorgde. Ja, Combat! is echt zo uitgebreid dat granaten uit de handen van zwaargewonde soldaten vallen en ze plots een gevaar betekenen voor iedereen rondom hen. De aanval van de Duitsers werd afgeslagen en uiteindelijk konden ze geen vuist meer maken, ondanks de versterkingen die in de 4de beurt werden opgetrommeld. Het moet gezegd: de aanwezigheid van een paar “dummies” bij de vijand en het efficiënte rollen zorgden ervoor dat ze ook niet echt veel kans hadden. Bij mij vielen 2 lichtgewonden te betreuren maar ook een pak soldaten die bijna zonder ammo zaten. Dit kan je aanpakken door een medic de opdracht te geven de gewonden te verzorgen, of door de soldaten te laten herladen (maar dan verlies je ook weer een beurt). Ook niet vergeten dat negatief moraal soms opgevijzeld moet worden om de modifiers niet te veel te laten oplopen. Dit geeft wel een beeld van de keuzes die gemaakt moeten worden en die soms zeer lastig te nemen zijn. Zeker in missies waar het niet vlot loopt… Gelukkig heeft Pvt Temple bij mij bewezen een ware scherpschutter te zijn en heeft hij in zijn eentje mogelijk ons succes verzekerd.

Ik heb getwijfeld of ik wel een review zou doen van deze titel. Niet omdat het niet goed is dus, maar omdat ik van zin ben om snel Vol2 te kopen, en zo een campagne te starten. Aangezie het spel dan danig wordt uitgebreid en de regels iets veranderen, is deze review misschien niet echt representatief. Echter, deze heeft mij zo kunnen bekoren dat ik dan maar 2 reviews zal schrijven. Alleszins, ik ben nu al in de wolken met deze eerste telg en verwacht dan ook veel van de andere volumes. Spelers die graag ondergedompeld worden in het leven van een squad en die graag tactisch bezig zijn, gaan met deze titel alvast hun hart kunnen ophalen.

Wat Waarderen *we*	op 10
Inhoud speldoos	8 – ik heb het niet op papieren maps, maar geef toch een pluim voor de details. Ook de counters maken het goed (al mogen ze zeker onder handen genomen worden met een clipper)
Spelmechaniek	9 – De fog of war, de veelvoud aan bevelen, de scenario’s, het realisme,… ik weet zelf niet wat ik het indrukwekkendste vind
Herspeelbaarheid	9 – Hoog tot zeer hoog. Hoog omdat er genoeg scenario’s aanwezig zijn die elk sowieso altijd anders gaan verlopen (ook zijn er fanbase-scenario’s). Zeer hoog omwille van alle uitbreidingen!
BLIJVERTJE (SCORE VAN 1-4) (1 NEE – 4 ALTIJD)	4 – No brainer… komt sowieso nog vaak op tafel