Tijdens de maandelijkse spelavond proberen we als het ware spellen voor te stellen. Als die meevallen en een paar keer na elkaar moeten worden gespeeld in campagnes of sessies dan leggen we die data nadien vast. vrijblijvend. Iedereen heeft zo zijn manier om te kiezen wat te spelen, en omdat we veel spellen hebben en elk wel een keertje willen op tafel zien moesten we iets verzinnen.De keuze van het te spelen spel wordt bij ons bepaald door een soort van stemmingsronde. Iedereen geeft aan wat hij graag wil voorleggen/uitleggen en dan stemt men. Er zijn natuurlijk wat problemen met zo een stemming want niet alle bordspellen zijn voor meer dan 4 personen. Onze Gilde is klein doch het gebeurt al eens dat we met zes zijn en dan bepaalt de massa het spel. We proberen toch tezamen één spel te spelen doch een opsplitsen over verschillende spellen is natuurlijk ook een optie maar hier gingen we voor eentje dat uit de stemming kwam en goed scoorde. Sommige kende het nog doch het was lang geleden.
De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij
Helemaal om zeep en het laatste oordeel kan niet ver meer zijn.
Een paar avonturiers, vrij te kiezen, moeten een bepaalde opdracht uitvoeren vooraleer ze verhongeren of sterven. Nu verhongeren is ook sterven maar het duurt wat langer. Het bordspel bestaat uit tegels die men voor elk scenario gaat uitkiezen en leggen. Ook de bevoorraadings (scavenge) kaarten zijn steeds anders. Spel is mooi gemaakt en het materiaal ook zeer degelijk. Regels zijn wat complex omdat vele zaken via de tekst op de kaarten gaan bepalen hoe men dient te spelen. Elk karakter heeft dan ook zijn eigen sterken en zwaktes.
Bij de start kies je jouw karakter en een vijand, die je als eerste moet bevechten, een kaart willekeurig kiezen en hopsake. Machiavelli had een engel en een “boss”. Feest daar in de tent of was het een benzinestation.
Elke beurt kiest men of men blijft staan, vooruitgaan en tegel omdraaien en/of monsters bevecht. Via handkaarten versterkt men zijn karakters met wapens en andere toebehoren. Mechanieken zijn niet heel speciaal maar ze zijn stevig geïntegreerd.
Het is altijd spannend hoe het spel met zes personen speelt qua duur en interactie, doch deze was een co-op en dat lukte vrij aardig. Ik herinnerde me de eerste keer dat we door het ganse landschap stapten om zo ons doel te bereiken doch nu hadden we geluk de eerste drie tegels hadden 3 verschillende mogelijkheden tot bevoorraden en zoeken, en dat was nu net wat we moesten hebben. Echt een serieus geluk, dus we bleven staan op dezelfde plaatsen tot onze karakters wortel schoten. ElDuvel zag dat niet
zo graag omdat hij al die tegels voor niets had gelegd. Maar het was een tactiek zoals een andere. En ze bracht op. Het eerste doel, een sleutel, was snel gevonden en ook de twee kaart kwam op tijd naar boven. Het nadeel van tesamen te staan is natuurlijk het lawaai dat dat maakten en daar kwamen dus de demonen op af en dat gaf klappen. Er zitten van alle beestjes tussen, smerige kleine “impen” bah maar ook serieuze “boss” wezens met een dodelijke slagkracht. Ik speelde met een priester en vond niet dat ik zo veel kon doen in dit soort tactiek, wat heb je er aan als je tegels kan vrijmaken als niemand wil doorstappen, dus ik moest het hebben van andere sympathieke leden die met hun brandblussers en geweren het werk afmaakten. Een geluk dat ik maar benzine bleef vinden waar ik geen bal mee aankon, behalve afgeven. En plots gaat alles sneller, en krijg je honger en ..leek het ineens niet meer zo vlot te gaan. Geen paniek, want met zes een pakje kaarten van zes doorlopen is nu ook niet het ergste. Het vechten viel best mee de hongerfase is echter de dooddoener, en die komt sneller dan je denkt. Elk scenario speelt natuurlijk anders en ondanks dat we op de zelfde tegels bleven kwamen er toch regelmatig monsters bij en dus bleef het opletten geblazen. Verkrachtten we de opzet van het spel door onze manier van spelen ? Misschien een beetje, maar als het niet verboden is …
Doch na een 2 uren spelduur kwam ook de laatste kaart bij de Engel, die er dan mee wegvloog, denk ik.
We dronken er een Spencer trappist bij – die zijn ondertussen gestopt omdat ze het niet konden betalen – dus in deze Apocalypse smaakte dat naar meer. De triple mocht er zeker zijn en ook de stout nadien was een hele lekkere !!!
Na meer dan een jaar overleggen en bezinnen heeft de brouwerij Saint Joseph’s Abbey van Spencer trappist besloten ermee op te houden, zo staat te lezen op hun Facebook. De brouwerij bestaat nog maar sinds 2013 en was tevens de eerste en enige trappist die buiten Europa gebrouwen werd, maar zijn helaas toch tot de conclusie moeten komen dat de bierindustrie voor hun geen levensvatbare activiteit is. En zo verdwijnt er naast Achel nog een authentieke trappist uit het lijstje van trappistenbieren. Het bier is enkel nog te verkrijgen zolang de voorraad strekt.
| Wat Waarderen we | op 10 |
|---|---|
| Componenten | 8 – Goed – stevig – mooie illustraties |
| Spelmechaniek | 7- duidelijk en snel spelen is mogelijk- combo |
| Herspeelbaarheid | 8 – Genoeg missies en karakters |
| BLIJVERTJE (SCORE VAN 1-4)(1 NEE – 4 ALTIJD) | 3 |
Dit is geen technische evaluatie of finale appreciatie van een vernoemd bordspel of bier. Het is een impressie vastgelegd op het moment zelf met als enige doel potentiële spelers(drinkers) een idee te geven waarover een spel(bier) gaat(smaakt). Het kan kort of wat uitgebreider zijn uitgelegd. Goed of slecht, afhankelijk van tijd of energie van de auteur van het artikel. Geen enkel lid van de Gilde krijgt steekpenningen of vakanties voor het promoten van bordspellen of bieren.We zouden wel willen ! Uitgevers of brouwerijen aller landen : stuur ons een berichtje ! Nooit kan dit artikel als een definief waardeoordeel worden beschouwd over een bepaald spel, personage,bier of ding.