Een duo spel om uw vingers af te likken als je van de Napoleontische tijden houd. De veldslagen waar duizenden stierven worden nu via dobbelsteen en kaarten herspeeld. Het kan verkeren.
Deze uitgever, een Fransman, wilde toch een bordspel dat speelbaar was- weinig regels en logisch. Mijn inziens is hij daar in geslaagd. Voor de illustraties kon hij rekenen op een fantastisch tekenaar van het genre Giuseppe Rava. De man tekende al heel wat illustraties voor de miniaturen van Italeri and Hät.
Voor zij die niet weten over wat ik het heb zie onder.

Dit was toch één van de redenen dat ik dat spel aankocht – illustraties kunnen een spel echt wel een realisme geven door de afbeelding op zich. En bij Napoleon Saga zijn ze mooi – niet allemaal nieuwe, er zijn er gewoon hergebruikt natuurlijke – niemand zou dat kunnen betalen en zeker een beginnend designer niet. Maar het eindresultaat op dat gebied is top.

Hoe speelt het nu ?
Wel ieder heeft zijn gebied voor zich, voorgesteld als een overzicht van de omgeving van Waterloo.
De Fransen en de geallieerden hebben ook een leger ter hunne beschikking, logisch want anders zou het maar een saai boeltje worden. Als beginnend speler kies je uit de eenheden die gemerkt zijn met een gouden rand. Dat doe je ook voor de actiekaarten. Dit zorgt ervoor dat je een heel gebalanceerd duel gaat hebben dat effectief zal worden gewonnen door de juiste elementen van je eenheden en veld uit te spelen. Nadien ga je een leger opbouwen en zelf wat keuzes maken hoe de juiste modus voor je zal gaan uitwerken, aanvallend – defensief ? Nu goed je legerkaarten leg je gedekt voor je en je neemt een vijftal actiekaarten. Met deze actiekaarten ga je bepalen wie er begint, de hoogste waarde is de starter. Je hebt ook een blufkaart als je geen actiekaarten wil verliezen en de tegenstander wil laten starten. Alle kaarten die op het bord liggen worden omgedraaid. En ieder krijgt drie activeringsstukken. Om beurt gaan je eenheden aanvallen, bewegen, terugtrekken. Van infanterie over artillerie naar cavalerie. Nadat elk zijn drie beurten heeft gespeeld wordt er wat opgekuist, aanmoedigen van troepen of opgeven van troepen.
De eenheidskaarten zijn buiten oorlogseenheden ook bossen/boerderijen en dergelijke; deze spelen dan weer een rol in je verdediging. Elke eenheid die je verliest geeft twee punten, de eerste die er tien heeft wint. Of je hebt in je eerste lijn ook 3 openingen dan ben je ook verloren. Buiten deze punten kan je via geheime opdrachten ook een punt of twee scoren.
Het spel speelt echt wel snel eens je het eens gedaan hebt – snel en keurig. Ware het niet dat er een zaak is die menig “wargamer” kan tegensteken – de dobbelsteen. Maar dankzij dobbelsteen aanpassingen op de kaarten valt dat wel mee. Doch het moet gezegd – het kan verkeren !
Een spel duurt zo een 45 minuten + opzet = 1 uur en 15 alsje met de basisopstelling speelt, de kaarten met gouden rand en de eerste vijf spelletjes.
Nadien kan het grimmiger en intenser worden daar het ook wat kaartbeheer is dat dan komt meespelen en dan kan het tot twee uur duren ! Dat komt doordat je punten scoort met het vernietigen van je vijand en met bepaalde missiekaarten. De meeste opdracht/missiekaarten worden echter pas op het einde afgerekend dus dan moet je die 10 punten al behaald hebben. Of de eerste linie moet 3 lege plaatsen hebben op het einde van een speelbeurt, maar dat gaat moeilijker en moeilijker eens je het spel kent en je dus de eenheden gaat laten uitrusten en bekomen alvorens ze opnieuw in het gewoel te smijten. Het is de kennis van dan soort zaken dat het spel zijn diepgang geeft.

Opgepast – de dobbelsteen is terdege van impact – en zelfs heel veel. Als je artillerie na 4 keer schieten niets maar dan ook niets weet te raken dan mag je stevig uit de pijp komen – de “conscripten” zijn dan handig om de eerste linie te vrijwaren van doorbraak. Maar de dobbelsteen heeft vrij veel invloed op de slag – het is er maar 1 : een D6 !
De sfeer is er wel in dit grafisch spel, ondanks het feit dat het een kaartspel is geraak je echt wel in de sfeer van Napoleon. Wat Napoleontische oorlogsgeluiden op de achtergrond en je bent hopeloos verloren. ()
We speelden het basisspel dus daar heeft men enkel de Fransen en de geallieerden. Opgepast, in deze basis zitten geen scenario’s ! Dus men speelt zelf wat veldslagen zonder een naamgeving.
In de uitbreiding van de Pruisen en Russen zitten en de scenario’s en de solo regels !! Dit vind ik er wel wat over – waarom geen scenario in de basis ??
| Wat Waarderen we | op 10 |
|---|---|
| Componenten | 8 – Goed – stevig – prachtige illustraties |
| Spelmechaniek | 8- duidelijk en snel spelen kan na een spelletje |
| Herspeelbaarheid | 7 – voldoende eenheden !! aanpasbare moeilijkheidsgraad |
| BLIJVERTJE (SCORE VAN 1-4) (1 NEE – 4 ALTIJD) | 4 – zeker maar wees u bewust van de D6 |


