08.02.2023 – G-Initiatie : Memoir ’44

Een nieuw doch eerder zeldzaam initiatief van de gekendste bordspellenclub van Vlaanderen ( Dilbeek – Teralfene – Ternat), de T2Driehoek dus, is de G(ilde)-initiatie van een bordspel. Een bordspel dat sommigen nauw aan het hart ligt en waarvan ze vinden dat ook anderen het zouden moeten leren kennen. Een bordspel dat als het in de smaak valt, door zijn opzet en spelsfeer regelmatig dient te worden gespeeld zonder als campagne spel te worden beschouwd. Maar ook een spel dat wel wat regels heeft en dus moet worden “aangeleerd” door gediplomeerde speluitleggers – zoals we er ondertussen al een paar hebben. Niets gaat boven een nieuw spel waar men zich kan focussen op de beleving zelf zonder altijd in de regels te moeten duiken. Daar hebben we de spelbegeleiders voor : Machiavell & Kapellmeister – de specialisten van Memoir ’44 – overbetaald maar dat gunnen we hen.

Dus voor een eerste maal dit toch vrij gekende, door spelers overal te lande dan toch, spel op de tafel. En wel ineens met twee basisdozen en zes spelers – toeschouwers.

Het speelt zich af op een mooi bord met degelijk gafisch werk en met bevelkaarten en natuurlijk miniatuurtjes. Meer is het niet doch dit geeft de nodige dynamiek, wees maar zeker. Miniatuurtjes zijn altijd leuk zelfs als ze niet echt veel doen en enkel als complete peleton’s gaan werken zijn ze een mooi gegeven. Het is een spel waar ieder op zijn beurt een actie/bevel geeft,via kaarten die men trekt, aan zijn eenheid of eenheden. Men kan dus het front wat gaan sturen al naargelang de kaarten die men heeft. Het spelbord wordt opgedeeld in drie zonzes – links – midden – rechts. En die vormen het kader waarin de troepen gaan bewegen. Dit gegeven is belangrijk en maakt dat het soms de bevelstructuur wat uitholt of onderbreekt. Wat in die tijd dus af en toe ook wel het geval was doch bij dit eerste scenario lijken de kaarten iets te allesoverheersend. Veel tactiek is er niet aan deze eerste oorlogsvoering – de brug moet behouden blijven de tijd is tegen de Duitser. En de dobbelsteen kan soms wel grof uithalen. Men gaat dus of bewegen en aanvallen of gewoon bewegen. Bewegen via de kaarten en aanvallen met speciale dobbelstenen. En tussenin een Panzerpils drinken of gewoon een Filou degusteren – kan ook.

Dit scenario :

We speelden een start scenario Pagasusbrug – een geval waar de Duitse éénheden in de minderheid waren en waar de geallieerden dus grote kuis hielden.

Voor de geallieerden geldt het dat ze met hun overmacht moeten snel doorstoten en zorgen dat ze 1 van de twee bruggen in bezit hebben vooraleer de Duitse kant 4 VP haalt. Die zijn enkel te behalen door het compleet te vernietigen van een éénheid van de tegenstander. Voor de Duitser wat bevreemdend omdat hij aanéén zijde van het veld gewoon onvoldoende vuurkracht lijkt te hebben. De geallieerden moet op zijn beurt wat bang afwachten wat de Duitse éénheden doen bij de eerste aanvalsronde. daar heeft de Wehrmacht nog een beetje kans om het moeilijk te maken gezien hij achter baricaden zit en dus wat voordelen heeft. Anderzijds komt de versterking binnen en kan deze al dan niet gebruikt worden als buffer of aanvalram. We speelden het met twee teams en het ging in die eerste beurt wat gelijk op doch dan maken de bevelkaarten een serieus verschil in aanpak. Het niet hebben van bevelkaarten voor een sector kan gewoonweg winst of verlies van die sector betekenen. De geallieerden moeten er gewoon voor gaan en normaal lijkt dat steeds een overtuigende overwinning te betekenen – zelfs met dobbelsteenverlies. Maar vermoedelijk is dit scenario in die richting opgevat.

Dit was een test spel om de regels en opzet wat te leren en dat viel echt wel goed mee. Men moet natuurlijk van het lichte wargame houden doch aangezien sommigen onder ons A&A en de zwaardere Avalon Hills speelden was dit zeker geen probleem. Het spel scenario speelt zich eerder tactisch af dan strategisch. Op peletons niveau de éénheden laten bewegen, aanvallen, terugtrekken is vermoedelijk hoe je dit eerste scnario moet spelen. Niemand wist hoe de bevelkaarten echt werkten en de bewegingsruimte van de troepen werd al spelenderwijs pas duidelijk. Maar het speelt vrij vlot en het is niet zo dat men zich als verliezende partij iets kan beklagen – de tegenstander is gewoon te sterk en is dus moeilijk tegen te houden. Maar het laat wel over zich spreken en men krijgt toch wel zin om dit opnieuw op tafel te leggen. Sommigen vinden dat men steeds een nieuw scenario moet spelen doch ikzelf zou dit wel nog eens willen spelen en zien wel tactieken men zou kunnen toepassen en welke kaarten de nodige impact kunnen genereren om toch de geallieerden tegen te houden.

Nu goed – dit was een mooie avond met een leuk spel en dat is het begangrijkste. Blij met de mooie opkomst is dit hopelijk een start van een paar Memorabele avonden – heb je hem ? ..

Wat Waarderen *we*	op 10
Componenten	7 – Mooi gemaakt – de borden zouden iets degelijker mogen doch de rest was mooi afgewerkt.
Spelmechaniek	7 – niet te complex – moet wat worden ingespeeld
Herspeelbaarheid	9 – zeker
BLIJVERTJE (SCORE VAN 1-4)(1 NEE – 4 ALTIJD)	4 – Absoluut.