Een spel door sommigen al gespeeld door andere niet dus het mag op tafel om de test der Gilde te ondergaan.
Het is een co-op waar de speler in de huid van een ijstijdbewoner kruipt en probeert om te overleven.
In de ijstijd waar foerageren het verschil maakt tussen leven en dood.
Men gaat proberen om zoveel mogelijk zaken te bouwen of dieren te schieten,vangen om zo op zeker ogenblik de tekening van ” ” te kunnen vervolledigen en dan wint men het spel.
Mechanieken : zeer apart en weer niet – een mengeling van work placement en kaartbeheer waarbij keuzes gezamenlijk dienen te worden gemaakt. Via kaarten en combinaties gaat men of jagen of bouwen. Het gemaakte materiaal van speren tot tenten maakt dat de keuze behoorlijk is. Doch je handkaarten zijn beperkt wat maakt dat je wel makkelijk kan gaan vooruitzien op acties. Er is een tableau waar je de zaken op zet die je kan maken en wat je er voor moet hebben. Keuzes tussen hout, vlees en steen .. hmm. Het is dus steeds toch even afwachten wat de nacht gaat brengen. Ha ja, het spel is opgedeeld in een dag en nacht fase. heb je geen eten of hout of ..iets anders dat variabel is dan durft er al eens een doodskop bijkomen.
Opzet :
Makkelijk en zeer overzichtelijk van opzet. Een kind kan de was doen. Een drietal bordjes die alles netjes aangeven en een soort van uitstalraam waar je de kaarten netjes kan bijhouden – zaken die je wenst te maken – zeer overzichtelijk en snel voor keuzes te maken.
Kaarten :
Sommige geven je een uitdaging en een winst. Je kiest uit drie kaarten wat je wil gaan doen. Je kan de slechte kaarten gewoon niet nemen – en slecht is reletief – dat zijn dan vijanden die sterker zij doch ook meer opleveren. Een grote mamoet geeft nu éénmaal meer vlees dan een everzwijn. Andere kaarten zijn opdrachten en dieren die je moet bevechten.
Dobbelstenen :
er zijn er maar ze zijn niet doorslaggevend. Worden ook niet in de eerst opbouw gebruikt maar kunnen meevallen of je wat belemmeren. Een grote impact kunnen ze natuurlijk hebben op de laatste beurten – wanneer net dat stukje vlees je de winst gaat opleveren.
Winst/Verlies:
Als sommige van je medestanders sterven dan krijgt het Spelbord een extra doodskop en eens je er daar vijf van hebt dan ben je verloren. Dus de tijd is een factor om rekening mee te houden en de tactiek om te winnen heeft wat variatie.
Eerste ervaringen :
De eerste opzet speelden we vrij vlot uit – zonder echt speciale zaken te gaan maken en gevaarlijke beren uit te weg te gaan konden we op een uurtje de tekening vervolledigen.
Elk karakter heeft zo zijn specificaties, sterktes en aangezien je blind een kaart trekt moet je het doen met de karakters die je trekt. Niet dat er echt slecht bijzitten. Het vergt wat inzicht in de opbouw van je team en dan bedoel ik qua materiaal – wat voedsel is datgene wat je het meeste nodig hebt doch soms moet je snel vooruit en dien je dat in te leveren om beter voor de dag te komen met een extra wapen of verdediging of tent. De mechanieken zitten fijn in elkaar en met iedere verdere opbouw – niveau komen er zaken bij. We speelden een drietal potjes en wonnen er twee. Niveau 1 zonder problemen doch niveau twee dienden we tweemaal te spelen. Bij het tweede niveau komen er wolven bij en die zijn niet altijd van de poes. Het spel verveelt niet en dat licht aan de kaarten die maken dat het verloop steeds anders is. Daar het een cop-op is is de HELP actie één van de belangrijkste in het samenwerken en overleven. Men moet echt wel gaan zien we de beste karakters heeft voor de op dat moment ideale actie. Egotrippers zijn snel dood – samenwerking maakt je sterk. Een identitair spel dus. 😉
| Wat waarderen we v/e uitbreiding | op 10 |
|---|---|
| Componenten | 9 |
| Aan te schaffen ? | 9 |
| Herspeelbaarheid | 9 |