Deze is niet nieuw noch belegen maar altijd fijn om op tafel te leggen. Een veredelde deductie en blufpoker, een met goud omrande raad je plaatje – het is een heel speciaal gegeven een moordenaar zoeken terwijl men aan zijn biertje lurkt én afspreekt welke steeg men nu gaat onderzoeken. Dit spel met zijn historische omkadering, best voorgelezen door de speler die “Jack” speelt – is luguber in zijn informatieve functie en spannend in zijn mechaniek.
In het kort – een team – in ons geval waren dat er vijf en een hoofdinspecteur voor het leven die oplettend toe keek hoe zijn brigades het deden dienden de ripper, ondergetekende, te vangen in een tijdspanne van vier dagen.
Dag 1 : na de moord ging Jack aan de haal en haalde alles uit zijn kennis van de stad om de speeurders heel lang bezig te houden – langs omwegen en gebruik makend van het openbaar vervoer waar het zelfs niet nodig was (om de speurders wat bezig te houden), slaagde hij er in om veilig thuis te geraken op nummer 31 zonder dat de speurders door hadden waar hij moest zijn. Ze zochten zelfs in een compleet verkeerd kwadrant op de kaart. Tijd voor een Gouden Carolus bij het haardvuur en overpeinzend hoe hij zijn volgende meesterwerk ging uitvoeren.
Dag 2: was een beetje van het zelfde, pletsregen en koud, doch moest Jack wat sneller bewegen en zelfs 1 x een risico nemen want twee speurders zaten hem op de hielen, ze wisten het niet want te druk met uit te leggen hoe goed ze waren – doch ook hier – door gebruik te maken van het duister en koffiekransjes van bierverslaafden geraakte Jack thuis. Wat sneller dan verwacht maar zonder veel sporen achter te laten. De honger naar bloed werd er zelfs alleen maar erger door. Hij bakte dan maar een cake .. om de tijd te doden.
Dag 3 : Niet 1 maar 2 vrouwen werden naar de eeuwige prostititievelden gestuurd, moeilijk woord prostitutie – in het donker zo een woorden uitspreken is niet eenvoudig blijkbaar. Jack wachtte even met het doden .. de agenten zaten redelijk goed gepostioneerd – hij moest dus niet te veel tijd verliezen en ze op verkeerde been zetten. Lukte wonderwel .. en Jack verdween in de zuidelijke spelonken van Whitechapel terwijl de agenten het Noordelijker zochten. Pieu. Mooi gedaan van mezelf – al zeg ik het zelf. De agenten vonden zijn spoor en wisten dat ze verkeerd zaten en bewogen nu in de goede richting. Geen paniek. Jack zat al op koets nr7 een Saint Feullien te nuttigen.
Dag 4 : Jack moest nu gewoon snel zijn – één agent stond heel dicht bij een hoek waar Jack zijn geliefd Macbeth de keel ging oversnijden – de kaarten waren nooit verkeerd,zij moest het zijn! Dus geen getreuzel – met sinecure opererend koos en doodde Jack zijn slachtoffer in het midden van de nacht en ging er met de laatste “potskoets”(geen fout – speciale koets) vandoor. Nog een klein steegje even omkijkend of de buren niet wakker wagen en Jack was thuis.
Evaluatie : de agenten zaten heel snel op het verkeerde pad en slaagden er niet in om genoeg sporen te vinden om het Jack heel moeilijk te maken. Met vijf fysieke spelers de agenten spelen is natuurijk moeilijk maar wel leuk. Maar goed hier zit een tevreden Jack.
Dit spel blijft gewoon goed ..zo goed.
| Wat Waarderen we | op 10 |
|---|---|
| Componenten | 9 – prachtig afgewerkt |
| Spelmechaniek | 8 – genoeg variatie |
| Herspeelbaarheid | 8 – bestaat ook de variante met de brieven en een uitbreiding. |