Napoleon vanuit vogelvluchtperspectief zo kan ik dit spel het best beschrijven. Een reuze grote kaart – veel te groot trouwens – maar één die grafisch wel mooi is waarop je kleine kubusjes gaat plaatsen om te tonen hoeveel invloed je wel hebt in dat land en legerfiches om aan te tonen hoeveel troepen je gaat alloceren aan een campagne. Dus heel weinig op die reuzekaart – maar het maakt het spel alvast impressionanter. Je kan dit echter ook heel goed SOLO spelen ( er zijn soloregels voorzien) of met twee (of drie of vier als je in teams speelt).
Dit artikel gaat over het sologedeelte dat na een viertal keer te spelen nog altijd leuk blijft om te spelen. En daarmee is de toon zowat gezet en wilde ik dit toch meegeven.
Napoleon had zijn goede en slechtere periodes en die worden steevast in de meeste “Napi” spellen ook zo opgedeeld.
1796 – Napoleon begon aan zijn avonturen en dus sta je hier wat sterker doch moet je reeds een basis leggen voor je verdere loopbaan – de keuzes zijn als altijd – ga ik ten strijde gaan of wacht ik en probeer ik wat meer invloed te verkrijgen.
1802 – Napoleon maakt het waar en zijn legermacht wordt sterken doch kan hij deze bestendigen en kan hij de Britten en geallieerden te snel af zijn en mss zelf wat vrienden maken.
1808 – De Britten en vrienden komen snel opzetten – en slinkse beweging hier of daar kan maken dat je mss zelf Engeland kan binnenrijven zonder oorlog – enkel door achterbakse maneuvers.
Via kaarten ga je campagnes – oorlog voeren – en dagdagelijkse beslissingen nemen.
Via deze gebeurteniskaarten – zo een +- 28 per periode gaan je laten bepalen wat te doen met je land – elkeen gaat 6 kaarten spelen en dan worden deze afgelegd en krijg je per peiode nog zo een twee beurten. Ook in de solo is dat hetzelfde behalve dat de Automaat nu 7 kaarten gaat spelen en altijd gaat starten
De automaat is niet slecht – enkel het campagne voeren is wat moeilijk maar daar hebben spelers wat op gevonden en daarom geef ik het hier mee – deze vond ik aangenaam om te spelen. De huisregel om het gevecht onmiddellijk te gebruiken liet ik links liggen
Dit spel is niet moeilijk aan te leren – de regels zijn éénvoudig doch blijft het pittig omdat je zoveel keuzes hebt die je eindresultaat kunnen beïnvloeden. Zelfs de eerste rondes zijn belangrijk – want macht kan je winnen doch snel verliezen ook.
Gezien dat er zoveel kaarten zijn is ook elk solospel anders en dat maakt dat je toch moet gaan nadenken wat de beste startpositie is – afhankelijk van de keuzekaarten en de automaat die altijd het beste voor zich gaat kiezen kan je plots echter voor onverwachte wendingen komen te staan!! Ja, zelfs medestanders kunnen vijanden worden.
Na elke beurt ( dus 3 rondes) ga je de punten tellen. Hoeveel campagnes staan er te wachten – die moeten ook solo onmiddellijk worden afgewerkt – hoe goed is je economie – krijgen je legers eten – punten verkrijg je op dezelfde manier als een normaal spel en natuurlijk hoeveel invloed heb je in bepaalde landen. Dat doe je drie maal – dus gedurende de drie periodes. Dat maakt dit solo wel aangenaam – de regels blijven echt wel staan – behalve zoals gemeld de campagnes is alles duidelijk. Je speelt een spel op een uurtje eens je het kent.
Een overwinning van 77(FR) op 29(BR) is natuurlijk een groot verschil – het leek er dus op dat spelen met de Fransen je een beetje zou kunnen bevoordelen maar dat is niet echt zo, één van de zaken die men het spel wat verwijt is dat men met de FR zeer moeilijk kan winnen in een normale spelopzet – meerdere spelers. Nu mijn tweede solo als BR gaf een resultaat van 63 – 8. Dus de toekomst zal wat uitmaken of men regels dient aan te passen.
Maar omdat het steeds anders speelt en je in de huid van Napoléon moet kruipen om als solo’er toch dat echte “L’empereur est revenu”(*) effect te verkrijgen ga je steeds opnieuw een spel opzetten. Gewoon verslavend.
Te verwachten :
Een artikel over een “levend” scenario gespeeld met meerdere personen en daarbij wat meer uitleg over de spelmechanieken!!
(*) 1815 toen Napoléon van het eiland Elba ontsnapte – weet u nog. Nu goed men begint hier natuurlijk met een periode pre-Elba. Men vergeve het me.
Wat Waarderen we als SOLOspeler | 8 op 10 |
|---|---|
| MOEILIJKHEIDSGRAAD | 1/5 |
| Componenten | 8 – prachtig afgewerkt en op te bergen |
| Spelmechaniek | 8 – eenvoudig doch altijd andere opties |
| Herspeelbaarheid | 9 – het speelt steeds anders omwille van de vele gebeurteniskaarten en het vraagt om steeds meer punten te halen |
| Wat kan beter | De doos is veel te groot en ook de kaart moet niet zo “enorm” zijn |