Een vervloekt huis en 5 onderzoekers waarvan er eentje op zeker moment een verrader wordt? Dat moet iets voor de Gilde zijn toch. Ooit gespeeld doch vergeten begonnen we met de opzet van dit spel.
Met gaat via tegels die men van een stapel selecteert zelf het huis gaan opbouwen en in die ruimten/kamers komt men soms voortekens tegen die niet altijd leuk zijn maar ook zaken die men kan gebruiken om zich te verdedigen of te genezen en zelfs een hond loopt ergens in dat huis rond. De hond is niet vervloekt en kan nuttig zijn bij oppikken van bepaalde zaken, maar het beest luisterde voor geen meter en liep meer in de weg dan wat anders.
Je start met de tegels voor de begane grond en gaat zo snel dat huis opbouwen. Niet alle tegels passen tegen elkaar en bepalen ook of het een beneden- of bovenverdieping is . Men verwijdert dan deze tegel en neemt een andere. Alle tegels moeten wel passen zodanig dat er altijd wel uitgangen zijn. Sommige zoals een kelderstuk zijn afgesloten en daar kan je niet verder.
Vele kleine stukken (karton) maken dat het wat sorteerwerk is in het begin.
Iedereen heeft een karakterblad (tweezijdig – twee karakters) waarom je sterktes en of zwaktes staan en een bijhorend geschilderd figuurtje
Men gaat met een dobbelsteen rollen om zo de intensiteit en de Haunt te laten starten. De Haunt is een soort van jacht op de overlevers. Er zijn twee boeken eentje waar de verrader gaat in lezen en eentje waar de andere spelers (explorers) gaan in lezen eens deze haunt begint. Eens de Haunt begint gaat het snel ….De verrader gaat de andere spelers gaan aantasten wanneer beiden in dezelfde ruimte komen. Tenminste zo speelden wij het.
Het spel duurt normaal zo een uurtje volgens de bijlage maar ik denk dat dit een beetje kort is.
Wat deed de Gilde ?
Nu het moet gezegd – ondanks dat dit spel een vrij éénvoudig spel en zijn de meeste regels duidelijk opgelijst. Doch moet men even de tijd nemen om ze door te nemen. We maakten in de keuzes geen echt fouten maar de uitwerking van de verrader speelden we iets “anders” en hier en daar misten we een effect.
Het moet gezegd – we vonden daar in de bossen van SUK een serieus “grooooooot” huis met een ruime kelder – alwaar Zevereer op de tast wat de weg kwijt was – en een ruime bovenverdieping waar een stuk was ineengestort en bijna iedereen naar beneden totterde. (dobbelsteenrol) . Er waren aardig wat zaken op te pikken en de ééne had er dus al meer dan de andere. Het kleuterliedje indachtig : Eentje moet de eerste zijn en eentje mag beginnen
In ons geval liep het vrij rustig en was Thorwahler de verrader in dit spel en diende hij dus de andere aan te “tasten”. Dat lukt onverwacht makkelijk mits wat uitvlooien van wat nu mocht en niet mocht.Terwijl de meeste door de gangen van het huis zwerfden – KapellMeister met de dobbelstenen vocht en Elduvel in het kookboek van de KAV een tegengif aan het brouwen was. Viel Thorwahler via een gat in het plafond “toevallig” op Zevereer die aangetast door het verradersvirus – KapellMeister meesleurde – en dat allemaal in twee rondes. Deevl was de enige die serieus nadacht of het koud was buiten en hij een frak moest aandoen of dat hij via de kelder zou gaan. Maar omdat hij wist dat het trio dat in de kelderruimtes ronddoolde zeker “ziek” moesten zijn – treuzelde hij iets te lang. In elk geval moest ook Elduvel zich gaan verdedigen tegen ongeneeslijke zieke mensen en andere “bekende onbekenden” tot hij uiteindelijk ook begaf .. en “the betrayal in the house ” compleet was.
Niemand van de Gilde keerde terug ..
Niemand treurde op hun graf .. want ze hadden de laatste dobbele Palm & Hapkin opgedronken.
Dobbelstenen zijn leuk – maar hier heb je natuurlijk wel dobbelstenen met max 2 en wat neutrale kanten. Dus zelfs iemand met 8 dobbelstenen kan verliezen van 3 dobbelstenen.
We speelden een twee uurtjes en hadden een heus domein te verkennen en uiteindelijk werd iedereen het slachtoffer van “vele” verraders …
Hou je van wat suspense en een vrij snel spel dan is dit iets voor jou – ook de verhaallijn zal altijd anders zijn.
De illustraties op de tegels zijn mooi vormgegeven en als je door dat huis loopt voel je je echt als een ontdekker van één of ander verlaten huis. Dat is top ..
Wat wel zo is – de verrader moet effectief op zeker moment zich afzijdig gaan zetten en zien hoe hij moet winnen en de groep doet dan het zelfde. We deden dat niet echt en dat maakt dat het vermoedelijk toch anders zal spelen. Wat maakt dat het opnieuw op tafel moet komen ! ( Zoals zovelen )
| Wat Waarderen we | 8 op 10 |
|---|---|
| Componenten | 7 – degelijk / mooie illustraties |
| Spelmechaniek | 8 – eenvoudig |
| Herspeelbaarheid | 8 – karakters ..karakters en nog eens … |
2 reacties op “30.01.2026 Betrayel at house on the hill”
De verrader had een superpraktische hond maar viel voor mij door de mand door deze niet te gebruiken.
Helaas pindakaas was het zoals wel vaker gebeurd al te laat tegen dat de mede-spelers doorhadden dat hun verdachte, ik, onschuldig was.
Knap gespeeld door de verrader en geïnfecteerden, zeker voor herhaling vatbaar!
Ik moet bekennen dat het niet gebruiken van de hond eerder was doordat ik niet echt wist wat ermee te doen, maar nadien snapte ik de bedoeling. Daarbij vind het een onbetrouwbaar beest.