Shogun/ Samurai Swords is een spel dat al heel lang bestaat en onlangs via een campagne weer werd aangeboden met wat luxe componenten. De versie die we hier speelden was de tweede versie met als naam dus Samurai Swords van 1995. Een onderdeel van de Gamemaster series. Nu alle componenten zijn van degelijke kwaliteit enkel de bakjes – die je moest losbreken – zijn uit een soort piepschuim. Maar ook zij doorstonden de tand des tijds. Deze versie heeft de zwaarden, iets wat vele spelers wilden en dat in de allerlaatste versie terug kwam. Die zwaarden dienen enkel om de volgorde van de spelers te bepalen maar ze geven dit spel dat ietsje meer ..hmm Japans!
De regels zijn duidelijk en er is ook een regelhulp voor elke speler die ook als scherm dient waarachter je de biedingen op acties gaat doen. Het bord is van sterk verstevigd karton doch is misschien iets te klein voor zo veel eenheden !
Het shogunaat – de eenheden die je effectief gaat gebruiken in dit spel :
Men gaat als Daimyo met zijn drie legers die bestaan uit Samurai en huurlingen (Ronin) en gewoon voetvolk bestaande uit boeren – de Ashigaru – provincies gaan veroveren en ondertussen zijn eigen provincies blijvend verdedigen met troepen. De gevechtswaarden zijn dan ook voor alle onderdelen anders. Het gevechtssysteem laat toe om eerste de boogschutters en schutters te laten vechten en reeds slachtoffers te maken om dan in de verdere acties ook de Samurai in te zetten. Leuk systeem. Ondertussen kan je kastelen zetten al dan niet met verstevigingen. Van deze kastelen zijn er niet te veel dus in het begin wat beginnen bouwen is niet slecht. En als laatste heeft men een Ninja die men kan inhuren om één van de Daimyo’s de vernietigen of gewoon te spioneren (dat is kijken wat de andere speler gaat doen in zijn beurt). Men verliest het spel bij verlies van de Daimyos – alle drie ! En wint bij het overwinnen van 35 provincies , wat natuurlijk ook inhoudt dat men andere tegenspelers zal vernietigen of net niet. Voor de echte regels is er natuurlijk een degelijk regelboek maar er rest mij te zeggen dat dit spel zeer makkelijk aan te leren is – wat niet zegt dat het spel effectief spelen met de tactiek en bluf en planning dat is. Want voor ik het vergeet, je mag altijd overeenkomsten maken met anderen buiten of in je beurt.
En aangezien de mens onvoorspelbaar is .. is het spel dat ook!
Oh ja – alles dient te worden betaald met KOKU – wat niet gekoppeld is aan de Gildemunt – dat is wat een soldaat nodig heeft voor een jaar te overleven.
Omwille van angst voor Ninja’s (die nog geen deuk in een pak boter konden slaan) maar ook voor boogschutters & gunners zie ik me verplicht om in dit artikel de gekende Gildenamen te vervangen door kleuren.
Onze sessie was een eerste testsessie – maar wel met vijf spelers – wat het ideale aantal is voor deze luchtige wargame. Bij de start krijgt iedereen een 13 tal provincies alwaar men zijn eerste mensen gaat opzetten en de reserves – nadien ook de legers. Men krijgt dus snel een overzicht van wat te verwachten. Wie een “cluster” van provincies verkrijgt is het beste af – wie dat niet heeft kan zeker nog winnen maar moet wat aandachtiger zijn en misschien wat geslepener. In ons geval waren Rood en Groen de facties die het meest versnipperd waren. En de eerste rondes probeert iedereen om wat te doen aan dat soort euvels. Het spel komt pas na ronde drie echt op gang..
Groen zou met huurlingen (4 stuks – 2 KOKU!!) Rood van het eiland hebben gebonjourd – ware het niet dat hij “naïviteit” als mooie eigenschap zag en zijn dure huurlingen opgaf en een andere weg nam om zo in eerste instantie ieder diertje een pleziertje te gunnen.
あたまがわるいです
Wat dus gewoon een idiote zet is in een wargame! Maar goed – eigen schuld dikke bult. Het ging er echter stevig aan toe in feodaal Japan en de veldslagen waren legio! Geen minuut ging er voorbij of er viel al een slachtoffer. Zo ook een Gouden Carolus Paasbier en zijn vriend Whisky infused of in het Japans 美味い麦酒 . Nu Blauw deed het vrij goed, zelfs zo goed dat hij werd opgemerkt ! En dat is nooit goed – Orange en Paars waren zo onverdraagzaam dat ze hem beiden aanvielen en samen met Rood hem een leger in de vernietiging lieten rijden. Deze les geleerd begon iedereen zijn legers uit te bouwen.. !
石の上にも三年 in het achterhoofd …gingen
Groen en Rood hun posities verstevigen maar het was duidelijk dat geen van beide nog kon winnen. Blauw stond voor – gevolgd door Orange – maar opgejaagd door een Paars die een cursus D12 gooien in stilte had van buiten geleerd. Het kon nog alle kanten uit voor O/B/P in mijn ogen. Doch iedereen zou nu opbouwen en verdedigen. Doch de storm kwam op en de Keizer wilde gaan slapen!!!
Het spel was ondertussen al zo een drie uur bezig en dus werd de HALT-Gilderegel ingeroepen – en de laatste ronde gestart ! Het was 00:00 !
仕方がない of 猫の手も借りたい was hetgeen wat Groen in het hoofd nam en zo van geen tel meer was in het eindspel. Omdat het toch de laatste ronde was gingen sommige mensen dan over tot harakiri of volgden 可愛がっていた子犬に手を噛まれる en vielen zowaar hun oude medestanders aan. Rood verzwakte daarbij Groen. Nu goed Blauw werd aangevallen door Orange en Paars – hield stand maar Paars had zijn eigen tactiek en had zwaar geïnvesteerd in legers. Viel het laatste leger van Groen aan – vernietigde dat en bekwam dat er zo wat provincies vrijkwamen. Die hij en Orange inpalmden. Blauw – stevig in het verweer verloor echter ook wat provincies/macht en strandde op een eervolle 3de plaats – Paars werd tweede en Orange won deze Samurai Swords – ingekorte versie.
Hieronder ziet u de uitkomst van deze bijzondere veldslag
in Feodaal Japan op datum :
met als uitkomst :
De bieren werden aangeboden door Rood en de versnaperingen door Orange.
| Wat Waarderen we | 7,5 op 10 |
|---|---|
| Componenten | 7 – degelijke afwerking – Jaren 90 – kwaliteit van de MB Gamemaster serie was ook top voor zijn tijd. |
| Spelmechaniek | 7 – De mechanieken zijn degelijk maar ook wel duidelijk. Veel variatie is er na een tijd niet maar dat moet ook niet. De variatie ligt hem in de opzet en denkpatroon van je tegenstrever … |
| Herspeelbaarheid | 8 -zeker – als je van spellen houdt waar aanvallen gewoon moet om te winnen en aangevallen worden er deel van is ! Voor ons mag deze nog op tafel! |
Geef een reactie