Lang geleden in het jaar in het jaar 79 bedolf een vulkaan een complete stad. Niets iets om over te lachen doch wel om een spel over te maken. Zo een 1970 jaar na de feiten werd PPII uitgebracht als een veredelde monopoly wat wat luchtige strategie er in verweven en een hele boel puur geluk . Jaarlijks doen we in het kader van
een oud spel het genoegen om zijn innerlijke heerlijkheden aan de buitenwereld te showen. Niet iedereen is de mening toegedragen dat “oudjes” een wedergeboorte mogen hebben doch ik wens elke creatie zijn geluk. En dus ging de S&D avond door in het Romeins gehucht S. Ulrici capella.
Uitzicht : voor een spel uit 1989 zijn de stukken zeer goed gemaakt en degelijk van ontwerp, men kan zich afvragen of de ontwerper last had van kleurenblindheid maar afgezien van dat soort kleine details ziet het er vrij behoorlijk uit. Pompeii is weergegeven op de meest accurate manier waarbij elk bestaand huis zijn nr heeft en functie, als men dat kon nagaan. De personages en gebouwen zijn mooi uitgegeven kaarten met hun Romeinse namen. Wat toch wel wat sfeerbepalend is. De uitbarsting van de Vesuvius werd vertaald in lava stukken die passen op de eenheden op het bord. Het dagelijkse leven wordt bepaald door het lezen van te trekken kaarten waarbij het meestal gaat over kosten en verplaatsingen. Het is gemaakt in zes talen – dus keuze te over.
Verloop van het spel :
Fase 1 : rond de stad ligt een pad met gebouwen en personen die koopt men en dient men te zorgen dat ze bij elkaar passen.
Fase 2 : in de stad aangekomen is het wat rondlopen en als men andere spelers in de stad heeft zitten elkaar wat geld laten verdienen. Een fase die wat overbodig lijkt – maar die het de andere spelers mogelijk maakt om er te geraken en al wat risico te lopen. Want eens de eerste speler in de stad is bestaat het risico dat de Vesuvius uitbarst. En dan zijn de spelers in fase 1 gewoon “uit het spel”.
Fase 3 : uitbarsting van de Vesuvius ! De spelers dienen hun mensen – clientes – uit de stad te krijgen zonder onder de lavastroom terecht te komen. Deze clientes bepalen de eindsom en de winnaar.
Vesuvius uitbarsting in S. Ulrici capella anno 2024.
We schrijven vrijdag en denken weekend – en rust – en bier .. en kregen meer dan een heet kopje thee !
“nemo” was op de hoogte van mogelijke catastrofen en dus liep men al keuvelend zijn immobiliënkennis te bestendigen door het aankopen van clientes en gebouwen. Openbare gebouwen – 3 personen kunnen daar in vertoeven of privé – alwaar twee mensen kunnen wonen. El diaboli leek niet begeesterd door de bouwstijl van die tijd en had wat problemen met de juiste gebouwen te vinden *patientia est finis virtutis*, Machiavelli (celer gonzales) liep heen en weer en kocht als een projectontwikkelaar zoveel mogelijk op, Thorwahler(semper quietam) kocht wat gedisciplineerder en had wat geluk met hints en tips, Chaos (nostrae artis) dacht eerst strategisch aan te kopen maar verkoos dan toch het hazepad te volgen eens hij wat gebouwen en clientes had om snel in Pompeii wat pinten te pakken en te genieten van het dagelijkse leven (fase 2 werd gestart). Het duurde echter niet lang voor iedereen zonder kleerscheuren het laatste tegeltje bereikte en de fase 1 konden afronden. Chaos zijn strategie faalde en de goden zouden dat niet vergeten – deos colere est costs vitare! Zalig het leven in PompeII! U laten rondrijden in een karretje en baden in de prachtige voor die tijd moderne badzalen – onderwijl kosten betalen aan zagers en klagers uit die tijd en natuurlijk servus habens., wat zou een mens toch gelukkig zijn als we daar nog konden gebruik van maken. De sestertiën vloeiden rijkelijk doch niemand geraakte door budget. Want plots brak de capella Vesuvii uit ! Alle hens aan dek want de eerste twee lavastromen bleken al dodelijk – Chaos – silentio frui balneum et panem – werd in die eerste cruciale minuten bedolven onder een grote stroom lave – snel – sneller dan hij kon vluchten. Requiesce in pace Chaos! . We zijn in minuut 5 van Fase 3! De race tegen de lava begint. El diaboli,ens formidolosus, haalde er een drietal uit en verkoos te stoppen – Thorwahler en Machiavelli bleven risico nemen ,iam bibit duos cerevisias, het werd steeds nipter – straten werden bedolven en wijken werden plots herschapen tot kolkende “Sidmar” ovens, trachten ze toch om hun mensen te redden – uit menslievendheid, Dominus recordabitur eorum, – niet omdat die winstpunten gaven! Thowahler zag zijn bakker, talis bona nulla placentas, in zijn mooie bakkershuis voor zijn ogen verzwolgen worden – dat laatste broodje werd eeuwen later terug gevonden. Niet meer eetbaar, maar nog krokant! Machiavelli werd omringd door lave en kon de stad niet meer uit – die laatste reddingspoging werd hem bijna fataal. Thorwahler moest plots rond de hele stad crossen om één van Chaos mensen te redden het werd hem bijna fataal,Quod suus ‘inepti dicitur esse, die “keikopjes” lopen ook niet zo vlot. Maar toen ook die toegang werd afgesloten was het spel gedaan. Drie overlevende spelers en een 15 man (figuranten) kwamen levend uit de hel. We rekende Machiavelli mee – al stond hij eenzaam in wijk 14 van zijn neus te maken ,puer clamare!, dat door lave lopen op sandalen niet voor onmiddellijk zou zijn, boontje est pro mercede sua! Het werd dan toch weer laat voor de lava koud genoeg was, sextarios usque ad I horam!
Eindresultaat – 1. Machiavelli 2 Thorwahler 3 El diaboli 4 Posthumus Chaos, omdat hij de taken van uitzoeken van de lavastukken zo accuraat op zich nam en zijn vroegtijdig eind kon verwerken zonder morren – magnus in parvis!
| quid bene? | ad 10 |
|---|---|
| qualitas | 7 – voor die tijd degelijke componenten en historische verwijzingen |
| ludo mechanica | 6 – Fase3 is “dodelijk” Fase2 wat “vervelend” 8 voor de manier van uitbeelden van de uitbarsting ! |
| repetitio | 7 – met mensen die graag iets luchtigs doen – familie vrienden – geen bordspel experten daar is dit spel te luchtig voor. |
Intentio recensionum levis est nostra paulo plus historiae fustem dare et frena dare impressionibus scaenicorum. Si putas esse res in ea quae non recte vel non faciunt iustitiam lusus quaestionis, placet liberum commentari, plura etiam dicere… commentari cave!
Om de regels en de “wel en niet” zaken te bekijken verwijzen wij graag naar de Nederlandstalige stek van de spelmaniakken