
Een bluf en “achterbaks” spelletje mag niet ontbreken in een collectie. Met achterbaks bedoel ik gewoon dat sommige mensen ineens van gedacht veranderen en anderen dat nooit zullen doen – uw vertrouwen waard zijn.
Dit is een fijn en “normaal”(*) snel spel waarbij je als senator in het oude Rome je agenda’s (kartonnen kaarten) moet gaan verdedigen – dit is winnen met of zonder de hulp van je tegenspelers. Meestal is het ieder voor zich maar soms – heel soms – kan dat tot rare situaties leiden waarbij onverwachte bondgenootschappen worden gesloten. In ons eindejaars spel 2025 werd “KapellMeister”, nochtans steeds bij de pinken, bij de hand genomen en door Deevl bijna naar zijn ondergang begeleid.
Opzet

Men gaat een x-aantal agenda’s op tafel leggen wiens aantal afhankelijk is van het aantal spelers . Het zijn echter wel degelijk “verschillende” agenda’s met als doel gewoon geld tot economisch macht te verwerven – maar alle hebben ze een direct gevolg voor de winnaar en een eventueel neveneffect voor een andere persoon. Dit spel maakt dat als men wint men de eigenschap van de agenda uitvoert en dan als dat je beter uitkomt de agenda gaat doorgeven aan een tegenstander die daar helemaal niet blij mee is. Wanneer deze een echter VETO tegel heeft, ook te winnen via een bieding, kan hij zo ontsnappen aan ergerlijke gevolgen. Men heeft waardekaarten waarmee men gaat bieden – elkeen heeft dezelfde kaarten – en hij die het meeste biedt wint de agenda maar verliest voor deze beurt dan wel die kaarten – dus per beurt bij winst een éénmalig gebruik. Men kan ook een sluipmoordenaar gebruiken om de ganse beurt op zijn kop te zetten – iedereen kan dit 1 x beurt gaan doen(*).
Wanneer men een agenda wint gaat deze worden bijgehouden voor of na een op de tafel liggende persoonlijke perkamenten rol. Zolang die er niet achter ligt kan een andere senator proberen om die agenda’s te vernietigen. Men moet dus de consul achter zich krijgen om deze veilig te stellen. Ook dat gebeurt tijdens dezelfde biedingsronde.
Dus agenda’s, veto’s, consul alles gebeurt via biedingen – het basismechanisme van het spel. Men kan dus anderen gaan uitpikken en proberen om ze niet zoveel te laten scoren terwijl je ondertussen zelf het slachtoffer wordt van achterbakse trukjes. Een heel doeltreffend spelletje om de mens te leren kennen.
Overtuigen van je gelijk is ook een onderdeel en dat kan meer impact hebben dan jezelf denkt. Kortom voor zo een klein spelletje kan je er toch een leuk uurtje mee weg!
Het spel is gedaan wanneer alle agenda’s zijn gekozen na 3 beurten en dan is de winnaar deze met de meeste agenda’s. Indien status quo dan is het deze met de meeste beveiligde aganda’s – indien nog hetzelfde – wel dan diegene met de mooiste glimlach.
(*) Wij speelden dat de sluipmoordenaar maar 1 x kon gebruikt worden en de Hannibal kaart gebruikten we niet. Reden : deze hebben een te grote impact op het spel.
(*) wanneer je senatoren hebt die elke zet afspraken maken en zitten te filosoferen dan kan zo een spelletje plots wat langer duren.
| Wat Waarderen we | 7,5 op 10 |
|---|---|
| Componenten | 7 – degelijk |
| Spelmechaniek | 7 – bied & bluf spel |
| Herspeelbaarheid | 8 – absoluut met het juiste groepje zeker ! |

